Zwart-wit geblokt is de QR-code natuurlijk wat saai. Marc Jacobs ontwierp een handgetekende.
QR-codes (Quick Response), vooral veel gebruikt in Japan, zijn zwart-wit geblokte patronen die gebruikt worden om van een fysiek object een koppeling te maken naar web content of multimedia, door ze te fotograferen. Dit werkt immers sneller dan een URL op een mobieltje intypen. In Japan vind je ze veel op posters, billboards en magazines.
In Nederland wordt de QR-code nog niet heel vaak ingezet, dus waarschijnlijk hebben we nog niet echt last van de saaiheid van de zwart-wit versie. Bureau SET, dat een versie ontwikkelde met Louis Vuitton (zie onder), geeft aan dat in Japan wel degelijk behoefte was aan een designrevolutie, omdat gebruikers de zwart-wit versie saai gingen vinden.
?
Marc Jacobs ontwikkelde na Louis Vuitton een handgetekende versie als onderdeel van zijn campagne Marc by Marc Jacobs.
Het blokjespatroon van de QR-code is in zowel die van Vuitton als Jacobs zeer sterk weggewerkt. Zelf vraag ik me af hoe herkenbaar de code nog voor gebruikers is. Maar wellicht zijn Japanners meer gewend aan deze manier van interacteren en zullen het dus sneller herkennen.
Interessant om te zien hoe zoiets functioneels nu voorzien wordt van een design (naar mijn idee zal dat echt meer de wens van de designer zijn dan van de gebruiker). Begrijpelijk dat je binnen je ontwerp van een poster niet zo'n saai zwart-wit patroon wilt plaatsen, maar ook op dat niveau een eigen stijl wilt cre?ren.
2 reacties
Wekelijks is Bright te gast bij AT5-programma Amsterdam Inc. om een nieuwe tool te bespreken. Deze week: zomergadgets.
5 reacties
Paraplu?s en rokjesdag liggen dichter bij elkaar dan je misschien zou denken.
De Italiaanse designer Cecilia Felli heeft een heel leuk ontwerp gemaakt van kapotte paraplu?s. Op regenachtige dagen met veel wind zie je ze op elke hoek van de straat wel uit de prullenbak steken. Omgeklapt en waardeloos, als plu dan, want als kledingstuk doen ze het nog verbazingwekkend goed.?Hier kun je een aantal van haar ontwerpen zien. Leuk is de regenboogversie, waar ook het 'dichtmaaklipje' gebruikt is om heel girly je rokje omhoog te houden.
6 reacties
Een foto van een naakt vijftien jaar oud meisje in App Store bewijst hoe kwetsbaar content van derden is voor iPhone-applicaties.
Eerder heeft Apple al de iPhone-applicatie Hottest Girls uit de App Store gehaald omdat porno en naakt niet zijn toegestaan op het platform. Deze week verscheen er een foto van een minderjarig meisje op een andere applicatie - BeautyMeter - een applicatie waar je foto's van mensen kunt beoordelen.
Ondanks meer dan 50 duizend verschillende applicaties in de App Store, is de bewuste foto wederom een voorbeeld van de moeilijkheid waar de App Store mee worstelt: het filteren van bepaalde content. De applicatie is uit de App Store gehaald. De makers van de applicatie, 'Fannymals', zeggen dat zij niet alle foto's controleren, maar, 'zo-nu-en-dan' de lijst van aangeleverde foto's 'opschonen'.
Hoewel er een internationale wetgeving bestaat die kinderporno verbiedt, hoeven de makers van de applicatie en Apple zich weinig zorgen te maken over juridische stappen. De zaak valt onder de 'Communications Decency Act' wetgeving, die ervoor moet zorgen dat kinderporno op internet gereguleerd kan worden. Omdat Apple de applicatie goedkeurde toen de app geen pornografisch materiaal bevatte, zijn beide partijen niet direct verantwoordelijk voor de verboden content, aldus Mark Rasc, een specialist in internetwetgevingen.
Hoe dan ook,?Apple staat onder druk en wordt gedwongen na te denken over de content die gebruikers zelf op applicaties zetten.
Met de nog snellere iPhone 3GS wordt het fijn mobiel gamen zoals met Doom Resurrection. Maar ook de Palm Pre gaat meedoen.
Na de telefoonloze pda's en de iPods waarmee je niet kunt bellen, kan nu zoetjesaan ook de draagbare spelcomputer als enkelfunctie-apparaat (vooruit: single-purpose device) als productcategorie een plek in het gadgetmuseum worden toebedeeld. Zoveel was eigenlijk al duidelijk toen Quake vloeiend speelbaar bleek op een gejailbreakte iPhone, en het recent uitgebrachte Doom Resurrection bevestigt de overbodigheid van een afzonderlijk apparaat om te gamen in de trein nog maar eens.
Video: Doom Resurrection - tip: kies HD en fullscreen!
Doom Resurrection zelf is dus geen spel waarin je vrijelijk driedimensionele spelonken kunt afstruinen op zoek naar demonisch shotgunvoer - het lopen gaat vanzelf, wat resteert is mikken en schieten in een desondanks goede en spannende game. id software heeft evenwel al een hele trits nieuwe titels aangekondigd - zoals daar zijn Quake, Wolfenstein RPG en Doom Classic - dus liefhebbers van het oude vertrouwde 3D-shoot-em-up-genre (mijn eigen halve middelbareschooltijd is eraan verbruid) hebben iets om naar uit te kijken.
Hoewel de iPhone het voortouw lijkt te nemen zal de concurrentie niet achterblijven. De Palm Pre blijkt ombouwbaar tot een Playstation, terwijl in de Sony-laboratoria zelf een Playstation-telefoon in elkaar schijnt te worden geknutseld. Alleen op de Nintendo-telefoon zullen we nog een tijdje moeten wachten - maar ach, wachten is niet erg met een goeie game op je foon.
De finalisten van de Dutch Design Award zijn bekend. Van de garderobe van Studio Wieki Somers tot de klok van Maarten Baas.
Het werk van de selectiecommissie zit erop: uit 700 inzendingen kozen zij de zes finalisten van de Audi Design Award. De jury keek naar? innovatie, emotionele beleving, tijdgeest, styling in materiaal en kleurgebruik, oorspronkelijkheid, duurzaamheid, functionaliteit, gebruiksvriendelijkheid, ergonomie en veiligheid. Oftewel: naar het beste dat Dutch Design dit jaar te bieden heeft.
Nu is het de beurt aan het publiek om te stemmen op zijn favoriet. De finalisten zijn?Firma Rieks Swarte met beeldverhaal L'enfant et les sortil?ges van Maurice Rave.?Eddy Kaijser, Bart Cardinaal & Nadine Roos met?The Flying Grass carpet.?Studio Wieki Somers met het Merry-go-round coat rack, dat te zien en te gebruiken is in Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam.?Aldo Bakker met porcelain table ware,?Urban Alliance met de interactieve Moodwall in de Bijlmer en?Maarten Baas voor Real Time, door ingeborg al genoemd als een van de hoogtepunten uit Milaan.
De winnaar van de publieksprijs van de Dutch Design Awards wordt tijdens de Awardshow op 17 oktober in Eindhoven bekendgemaakt.
1 reactie
The Human Printer kopieert foto's op een wel heel old-skool manier: met de hand.
Waarom makkelijk doen als het ook heel moeilijk kan? Je kan een foto scannen en binnen een mum van tijd een kopie uit de printer laten rollen. Maar je kan ook een digitale foto reproduceren door het beeld pixel voor pixel na te tekenen. Een echt monnikenwerk, waar de mensen achter The Human Printer een ware sport van hebben gemaakt.
Als klant kan je een foto uploaden en vervolgens gaat een van de Human Printers aan de slag, gewapend met een stift. Je kan kiezen voor grijstinten of CMYK. Je kan zelfs je 'printer' uitkiezen. Ik zou er zelf niet aan moeten denken om deze moderne vorm van Pointillisme uit te oefenen, maar als ik ze zo aan het werk zie, heb ik niet het idee dat de 'printers' er erg onder lijden.
Sporten is een spelletje.?Linda werkt zich in het zweet met EA Sports Active, een nieuw workoutprogramma voor de Wii.
Je kunt de video ook als podcast bekijken. Abonneer je via de iTunes Music Store of handmatig door deze url op te geven. Bekijk ook de andere Uitpakparty's. De video's van Bright vind je ook in ons YouTube-kanaal en bij Nuvideo.nl.
Heet nieuws over de iPhone 3GS: er is een jailbreak beschikbaar en Apple reageert op de oververhitting.
Het iPhone Dev Team bracht al een unlock uit voor de iPhone 3GS (Ultrasn0w), maar het beschikbaar stellen van een jailbreak stelt het bekende hackersteam uit. Reden: ze willen wachten op een update van het OS naar 3.0.1 omdat 3.0 buggy is. De hacker GeoHot was het wachten daarop beu en heeft zijn eigen jailbreak openbaar gemaakt.
GeoHot: 'Normally I don't make tools for the general public, and rather wait for the dev team to do it. But guys, whats up with waiting until 3.1? That isn't how the game is played. We release, Apple fixes, we find new holes. It isn't worth waiting because you might have the "last" hole in the iPhone. What last hole...this isn't golf.'
Op het forum van iPhoneclub worden al ervaringen uitgewisseld over de jailbreak, van uiterst lovend tot best wel buggy.
Apple heeft trouwens openbaar gereageerd op klachten dat de iPhone 3GS oververhit kan raken. Niet met een excuus of uitleg, maar met een support-pagina met tips waarmee gebruikers oververhitting van de telefoon kunnen voorkomen. Hierop staat onder andere dat je je telefoon beter niet in de auto kan laten liggen op een zonnige dag en dat het langdurig draaien van bepaalde applicaties (zoals gps-tracking) ook tot een te hoge temperatuur kan leiden.
De gevolgen van oververhitting zijn volgens Apple dat de iPhone stopt met opladen, de schermverlichting minder wordt en het signaal wegvalt. Ze reppen niet over de verkleuringen op de achterkant van de witte iPhones 3GS, waarop bij oververhitting een soort grill-strepen ontstaan.
Terwijl we niet eens weten wat we vanavond zullen eten, weet design student Matt Brown al wat er in 2040 op het menu staat.
Brown, student aan de Umea Institute of Design in Zweden, is de man achter het project ?Food and the Future of it. De jonge designer wilde onderzoeken wat wij mensen in 2040 op ons bord zouden kunnen verwachten. Het 'target year' werd 2040. Tegen die tijd schijnt iedereen een 3D-printer in huis te hebben en zal in labotoria-gekweekt vlees ook geen uitzondering meer zijn.
In de toekomstvisie van Brown zullen we zelf ons eten verbouwen (door het vermeerderen van cellen en prote?ne), dan wel printen (denk aan de 3D-printer). Om de concurrent vast voor te zijn, heeft Brown gelijk even wat handige hulpmiddelen en keukengerei ontwikkeld. Project dat genoeg food for thought oplevert. Zo zou de hier links afgebeelde flavor spoon het volgens mij ook prima in 2009 doen.
Amerikaanse documentaire laat industri?le ontwerpers en designers aan het woord over hun werk. Waaronder onze eigen Hella Jongerius.
Het was warm vanavond in de zaal van Smart Project Space in Amsterdam. Op het programma de eerste van drie vertoningen van de designdocumentaire Objectified. Maker Gary Hustwit vermeed de felle lampen tijdens zijn introductie. Hij maakte twee jaar geleden naam met de documentaire Helvetica, waarin diverse grafische ontwerpers en typografen, waaronder verschillende Nederlandse, aan het woord kwamen over het beroemde lettertype. In Objectified richt de Amerikaan zijn camera op industri?le vormgeving. Hustwit kondigde ook een derde designdocu aan, maar wilde nog niet verklappen wat het onderwerp is.
Hustwit begint bij het begin met een commentaar van Jonathan Ive, hoofd industri?le vormgeving bij Apple, die vertelt dat elk object om ons heen ontworpen is. Dat we direct allerlei assumpties maken als we een object zien: waar het voor dient, hoe duur het ongeveer zal zijn, of het iets voor jou is. Maar dat je als eindgebruiker bijna geen notie hebt wat voor ontwerpprocessen daar aan vooraf zijn gegaan. 'Elk object vertelt een verhaal.'
Gary Hustwit.
In 75 minuten scrollt Hustwit langs diverse designdisciplines, waaronder consumentenelectronica, auto's en interieur, en laat verscheidene grote namen aan het woord, zoals Ive dus (waarbij de interviewaanvraag zes maanden had geduurd), zijn grote voorbeeld Dieter Rams die in de jaren zestig hoofd desig was bij Braun, Marc Newson, de gebroeders Bouroullec, Karim Rashid, mensen van IDEO, Naoto Fukasawa en ook Hella Jongerius. De opmerkingen van Jongerius waren niet de sterkte in mijn ogen. Vooral Rams en Rashid sprongen er uit.
Dieter Rams van Braun geeft de kijker grondbeginselen over design mee, zoals waar een goed design aan moet voldoen ('het moet eigenlijk on-ontworpen voelen'). Newson mag reageren op hoe design tegenwoordig vooral een labeltje is geworden voor marketingdoeleinden. Een criticus van de NY Times gaat daar nog even op door, over hoe onze voortdurende jacht naar iets nieuws zichzelf in stand houdt: 'We zijn telkens op zoek naar het nieuwe nu en het volgende nu. Dat impliceert al dat een object en de beleving geen lang leven is beschoren.'
Rashid pleit ervoor dat producten met een effectieve levensduur van 12 maanden of korter, zoals mobiele telefoons, gemaakt moeten worden van materialen die volledig recyclebaar zijn. 'Waarom worden telefoons niet gemaakt van karton?' (Laten die nou al bedacht zijn.) En zo komt ook het blokje sustainable design en cradle to cradle voorbij.
Het onderwerp is misschien wat te groot om in 75 minuten aan te snijden. Maar je moet ergens beginnen, want zoals Hustwit al opmerkt bestaan er nauwelijks films en documentaires over design. En het onderwerp verdient die aandacht wel gezien de impact van design op het moderne leven. Hij had maar liefst tachtig uur film geschoten. Daarvan komen nog eens 70 minuten als extra op de dvd die begin september uitkomt. En dan volgt er dus nog een docu, waarover spoedig meer.
reageer
Leve de EU: bellen, sms'en en internetten in het buitenland is per 1 juli goedkoper geworden. Maar nog niet goedkoop genoeg.
Als de Europese Unie ?rgens goed in is, dan is het het tegengaan van kartelafspraken en het bevorderen van concurrentie, met de verrichtingen van ons aller Neelie 'Microsoft-temmer' Kroes-Smit als beste voorbeeld. Per 1 juli zijn de tarieven voor het gebruik van mobiele telefoons in andere Europese landen verlaagd. Bellen en gebeld worden is 3 cent goedkoper geworden en downloaden kost maximaal 1 euro per megabyte.
Misschien is de daling nog wel sterker, want een kleine controle van beltarieven leert dat T-mobile nog 51 cent per minuut vraagt (ipv maximaal 46 cent en per vandaag naar verluidt 43 cent per minuut). Ook Vodafone noemt een 'eurotarief' van 51 cent per minuut, en hetzelfde geldt voor KPN, al kun je ook goedkoper bellen met een hoger starttarief.
E?n euro per mb zou al een fijne prijsverlaging betekenen. KPN rekent 3,95 per mb (of vreemd genoeg 7,95 wanneer je juist KPN op reis hebt), T-mobile rekent 2 euro per mb en Vodafone 2,50 tot 7,50 per mb.
Fijn dat de datatarieven worden gedecimeerd - maar het is nog niet genoeg, sorry. 'Normaal' internetgebruik is tegenwoordig ook foto's en video's up- en downloaden of met je iPhone door een stad lopen met behulp van Google Maps. Tijdens een weekje vakantie kom je zelfs zonder video's te streamen al makkelijk aan een halve gigabyte en krijg je - net als de Mythbusters - alsnog een gepeperde rekening gepresenteerd. Bovendien verhouden de prijzen zich nog altijd niet tot de kosten, zoals Boing Boing zegt:T-mobile Duitsland en T-mobile Nederland zijn echt geen gescheiden bedrijven met afzonderlijke netwerken.
7 reacties
Juli is een drukke muziekmaand: 5 Days Off, Metropolis, De Affaire en Rawk. Luister naar de live-muziek van de komende weken.
Deze playlist is gehost door Grooveshark.com.
(Foto: White Denim. 10 juli, Rotown, Rotterdam. 11 juli, Paradiso, Amsterdam)
Meer Tonies Tunes. Zie ook: Tonie op Last.FM.
Nog geen vakantieplannen? In Frankrijk zijn kleine cabins te huur waarin je 's nachts naar de sterren kunt kijken.
Vakantie buiten de stad betekent in ieder geval minder lichtvervuiling, en dus een goede blik op de sterrenhemel. Niets lekkerder dan liggend op je rug voor je tent naar de sterren te kijken. Alhoewel, wat als je dat ook vanuit een lekker bed kunt doen?
Het Franse toerismebureau Bocages heeft kleine vierkante hutjes ontwikkeld met een koepel in het dak. Je kunt dus vanuit bed naar de hemel kijken, maar de cabins zijn ook nog uitgerust met telescoop en sterrenkaart. De mini-hutjes hebben een keukentje, badkamer, tv en internetaansluiting, en er kunnen vier mensen slapen.?De hutjes staan verspreid door natuurgebieden en campings in Frankrijk. Prijzen staan niet op de site vermeld.
Samsung en T-Mobile introduceren vandaag?de S3030 Eco,?de 'groenste' telefoon van Nederland.
Een telefoon van bio-plastic, vrij van PVC en BFR, en geproduceerd zonder gebruik te maken van schadelijke chemicali?n. De Samsung S3030 Eco is volgens de fabrikant de 'groenste' telefoon van Nederland. De verpakking is gemaakt van volledig gerecycled materiaal en de CO2-emissie 'is tot het minimum beperkt'. Ook wordt er een eco-charger bij geleverd. Deze oplader zou de oplaadtijd verminderen. Nobel streven, maar dat zegt weinig over stroomverbruik, toch?
De slider telefoon is op milieuvriendelijk wijze gefabriceerd. Dat is eigenlijk heel vooruitstrevend, maar de mogelijkheden van de telefoon zijn dat minder. Alhoewel, het zijn er genoeg om je batterij snel leeg te krijgen. Hij heeft een mp3-speler, videospeler, een camera van 1,3 megapixel, fm-radio, en ondersteunt alleen gprs om te internetten en dat doe je dan met de WAP-browser.
Milieubewust aardigheidje is de stappenteller die je kan vertellen hoeveel CO2 je hebt bespaart door te lopen in plaats van de auto te pakken. De telefoon is vanaf vandaag voor ? 89,95 verkrijgbaar in een prepaidpakket van T-Mobile.
Central St Martins student verwerkt menselijke resten in juweeltjes van sieraden.
Het verwerken van haar of as in rouwsieraden is niets nieuws. In menig familie is er wel een medaillon of broche te vinden met de harige resten van tante Anna. Designstudente Anna Schwamborn van het Engelse Central St. Martins heeft zich ook op de rouwsieraden gestort. Het resultaat is een moderne variant van het ouderwetse gedenksieraad, al blijft het toch iets lugubers hebben.
Schwamborn - die een ketting, armband en rozenkrans maakte van menselijk haar en as - is overigens niet helemaal een groentje. Zo heeft ze onder ander gewerkt voor Alexander McQueen enVivienne Westwood.
Op TomTom voor de iPhone moeten we nog even wachten, maar de Navigon Mobilenavigator ziet er veelbelovend uit.
In het verleden heb ik al wat navigatieproducten geprobeerd. PDA's met meters snoer links en rechts, een Garmin in een land waar straatnamen nog niet ingeburgerd zijn. Het enige product dat me tot nog toe blij maakte op dat gebied is de TomTom Go 700 die al jaren in mijn auto zit. Sindsdien zijn er abonneediensten bijgekomen waar ik geen geld voor over heb en rijstrookaanwijzingen, waar je op exact drie kruispunten in Nederland iets aan hebt. Ik durf dan ook best toe te geven dat ik sceptisch was over de Navigon software voor de iPhone toen ik het installeerde. Dat duurt even, want je dient 1,65 Gb op je telefoon over te zetten. Maar vanaf dat moment stelt de Navigon zeker niet teleur.
De graphics zien er veel lekkerder uit dan die van de TomTom. Die lijkt opeens een beetje gedateerd vergeleken met de vloeiende lijnen op je iPhonescherm. De Navigon heeft zelfs wolkjes in de lucht. Al komen die niet overeen met de realiteit helaas. Buienradar-integratie lijkt me een goed idee. Icoontjes van Points of Interest zweven vlak boven de grond en zien er aangenaam Web 2.0 uit. Een klein McDonalds-logootje langs de snelweg en een klein slagboompje op de kaart bij een spoorwegovergang; details die de software een up-to-date uitstraling geven.
Het zoeken naar een bestemming gaat vlot. Omdat je eerst een land kiest, krijg je geen dorpen in Roemeni? en Noorwegen als je op zoek bent naar Baambrugge. Als je vier letters hebt ingetoetst, heb je in de meeste gevallen je bestemming al te pakken. De Points of Interest zijn bijzonder volledig. Maar wie graag kerken bezoekt zal de categorie 'Heiligdom' eerst moeten spotten. De Ark van Noach en de Heilige Graal heb ik in die categorie trouwens niet kunnen vinden. Een missertje van Navigon. Daarentegen kun je wel weer kiezen of je liever naar een Shell of een BP rijdt bijvoorbeeld. De integratie met je iPhone-adresboek is een verademing. Geen adressen overtypen, straatnamen verkeerd spellen, enzovoort.
Het navigeren zelf gaat op mijn 3G prima. Toen de App store net opende en TomTom met afbeeldingen kwam van een applicatie op een iPhone was het gerucht dat de?gps-chip in de iPhone niet goed genoeg was om turn-by-turn navigatie te doen. Maar daar lijkt absoluut geen sprake van. Bijdehand gedrag wordt door de Navigon niet op prijs gesteld. Als ik een andere route kies, heeft de software lang nodig om mij gelijk te geven. De eerste kilometer wordt ik constant gemaand om om te draaien. Een blokkade opgeven kan helaas niet.
Eigenlijk is er maar ??n reden waarom de TomTom Go het raam nog niet uitkan: ik word wel eens gebeld in de auto en dan is het knap vervelend als die vriendelijke vrouw ineens ophoudt met het geven van aanwijzingen. Mocht je de iPhone niet standaard op Flight mode hebben staan onderweg (vingers omhoog wie dat wel doet) dan ben je dus zuur. Een klein nadeel waar ik geen last van heb gehad, is dat de gps-ontvangst bij auto's met warmtewerende ruiten niet goed genoeg is voor de applicatie.
TomTom komt deze zomer met zijn applicatie voor de iPhone. Helaas geven ze nog geen details weg. Dus of de iPhone met een slimmigheid wel de navigatie in beeld weet te houden tijdens een telefoongesprek weten we voorlopig nog niet. En of de cradle zorgt voor betere gps-ontvangst moeten we ook nog even afwachten.
Al met al is de 99 euro voor de software geen rare prijs, zeker niet gezien de uitgebreide kaarten. Bovendien kun je de software ook gebruiken op de fiets of lopend. Voor een TomTom One met dezelfde kaarten ben je gauw 80 euro verder. Uiteindelijk is vooral de vraag of je kunt leven met de routeonderbreking de dealbreaker. Zo ja, dan heb je aan de Navigon software een goeie koop.
Toegegeven, het ding ziet er wat vreemd uit, en of hij lekker ligt valt ook te betwijfelen, maar uniek is de Ostrich strandstoel wel.
Geen schouwspel zo vermakelijk als mensen die 'een dagje strand' doen. De een komt bepakt en bezakt met windschermen, stretchers en de oude vertrouwde koelbox terwijl de ander genoeg heeft aan een simpel badlaken.
Ik sleur liever niet teveel mee naar het strand en strandstoelen huren doe ik ook niet aan, maar echt lekker lig ik ook weer niet op mijn badlaken. De Ostrich strandstoel lijkt de ideale oplossing, helemaal als je een fervent lezer en zonaanbidder bent.
Ik weet alleen niet of je met zo'n ding gezien wil worden. Al kan dat ook aan het gebruikte fotomodel liggen. Lijkt mij dat niet veel kopers zich willen spiegelen aan iemand met een panterbikini, felrode nagellak, duimring (!) en een slut stamp op de onderrug.
Tonie speelde al even met de nieuwe HTC Hero, het derde en beste Android-toestel tot nu toe.
Na de T-Mobile G1 en de Magic (Vodafone) heeft HTC nu ook een derde Google Android-telefoon: de HTC Hero. De voorsprong op Android-gebied houdt de fabrikant - nummer twee smartphonemerk in Nederland - dus goed vast. HTC-manager Marc Moons deelde deze week bij de presentatie van de Hero in Nederland een plaagstoot uit naar de concurrentie: 'Zij beperkten zich tot het versturen van persberichten over Android-toestellen.' Hij doelt onder andere op Samsung dat zijn eerste Android-mobiel, de i7500, nog moet lanceren in Nederland.
Op naar de HTC Hero. Hij kost los 479 euro. Wat krijg je? Een vrij snel toestel (528 MHz processor), een 3,2?inch touchscreen en tal van sensoren: beweging, licht, digitaal kompas. Het geheugen moet je zelf via?micro-SD-kaartjes uitbreiden (intern: een half gb ROM).
Hij ziet er minder lelijk uit dan de G1 en de Magic en volgens HTC oogt ie 'net even wat anders dan de rest'. En dat klopt: hij heeft een 'kin', een knik van 15 graden aan de onderkant. Smaken verschillen, maar ik vind dat niet zo mooi. Ook voelt hij nog wat meer plastic dan de iPhone en is hij dikker dan de Apple-telefoon. De achterkant is van een speciaal soort teflon gemaakt. De looks hadden nog beter gekund, maar HTC boekt wel wat progressie op dit vlak.
Het touchscreen werkt prima, ook typen op het virtuele toetsenbord gaat goed. Dat heeft HTC inmiddels redelijk onder controle.
De Hero is het eerste HTC-toestel met een speciale schil over Android heen, Sense. Allerlei onderdelen die onder Android nog vrij basic zijn, zoals agenda, adresboek en mail, zijn uitgebreid. Ook kan je zeven thuisschermen naar eigen inzicht vullen met allerlei widgets. Dat zijn op zich welkome uitbreidingen op Android.?HTC levert allerlei eigen widgets en apps mee met het toestel, zoals widgets voor Facebook en apps van een pdf-viewer tot een twitter-client. Je toestel staat dus vanaf het eerste moment al voller dan welk ander.
Het instellen van widgets op de homescreens is even wennen. Sommige widgets blijken te groot om te passen op schermen waar al iets op staat, het is even zoeken naar hoe je de widget dan naar een volgend scherm krijgt. Bovendien zijn er zoveel opties en instellingen dat je wel even zoet bent met het begrijpen van alle mogelijkheden.
Dat kan een probleem worden: de Hero is waarschijnlijk geweldig voor wie graag met zijn telefoon zit te pielen. Maar zijn de dubbele lijsten met HTC- en Android-widgets en extra apps nog behapbaar voor een groot publiek? Je kan meer, maar dat gaat misschien ten koste van het overzicht.
De Hero laat je ook allerlei senses instellen. Afhankelijk van het tijdstip in de week ziet je telefoon er dan anders uit. Een variant op de bestaande telefoonprofielen. Nieuw is de ondersteuning van Flash. Maar dat heb ik nog niet kunnen testen.
De aanwezigheid van de trackball blijft fijn: een prima navigatiemiddel in de mobiele browser. De menutoetsen op de voorkant zijn net niet te klein, maar het scheelt niet veel. Handig blijft de multitaskfunctie in Android: de home-knop ingedrukt houden laat je switchen tussen maximaal zes openstaande applicaties. Blijft jammer dat de iPhone zoiets niet heeft.
De camera biedt 5 megapixel resolutie, maar zijn fotoprestaties zijn niet erg indrukwekkend. Je moet een foto maken door op de trackball te klikken. Dat voelt vreemd. Wat betreft camera- en multimedia-functies kan de Hero niet tippen aan die nieuwe Samsung Jet.
Als Android-telefoon is de Hero voorlopig de beste van het stel. Op looks legt hij het af tegen de iPhone, maar met de extra toevoegingen op Android, is de Hero een prima alternatief voor het Apple-toestel. De mogelijkheden en bediening overtreft Symbian en?Windows Mobile. Aan de uitbreidingen en de HTC-schil valt nog veel te ontdekken, maar daar moeten we later op terugkomen.
'Held' is overdreven, maar de HTC Hero lijkt als toestel dat los te koop is een prima keus. In het najaar kan je er ook nog mee upgraden naar Android 2.0.
Eerder dit jaar werd de rol van Twitter bij de opstand van kiezers in Moldavië nog weggehoond als zwaar overdreven. Die invloed was inderdaad niet groot maar wel erg interessant omdat het liet zien dat Twitter een ideaal middel is om informatie razendsnel te verspreiden en internationale steun op te bouwen.
Niemand die de rol van Twitter in Iran nu nog in twijfel trekt. Natuurlijk, er is veel ruis en het is niet de beste manier om in de diepte geïnformeerd te worden. Als je niet weet wat er in Iran speelt maakt Twitter je niet veel wijzer. Maar Twitter genereert heel sterk betrokkenheid. Het is wat dat betreft in vergelijking met andere media het verschil tussen voor de buis voetbal kijken of in het stadion zitten. Iedereen weet dat je de wedstrijd op tv beter ziet maar in het stadion beter beleeft. Twitter voegt dat stadiongevoel toe aan internet.
Bij Iran komt nog een ander voordeel van de microberichtendienst naar voren. Omdat het regiem internet zwaar censureert zijn de verbindingen erg traag. Het voordeel van Twitter is dat de kleine berichtjes amper data bevatten, zelfs geen browser nodig hebben en dus relatief snel werken. Het is een soort communicatie-guerrilla: snel, onverwacht en onuitroeibaar.
Dat klinkt nieuw maar het was bij de vorige Iraanse revolutie ook al zo.
Het door de Verenigde Staten gesteunde terreur-regime van de Sjah had in de jaren zeventig de hele progressieve elite van Iran uitgeroeid. Onderwijl bouwde vanuit Frankrijk een geestelijke met de naam Khomeini een netwerk van sympathisanten op. Daarvoor gebruikte hij een relatief nieuwe techniek. Hij liet zijn preken op cassettebandjes zetten die in Iran - illegaal - werden verspreid.
Toen in 1979 na maandenlange demonstraties uiteindelijk de Perzische luchtmacht zich achter de opstand schaarde en het regime in elkaar stortte, was Khomeini dankzij zijn netwerk van cassettebandjes in staat in het politieke vacuüm de macht te grijpen. Vrijwel niemand had dat verwacht.
De overeenkomst tussen Twitter en cassettebandjes? Goedkoop, snel en veel ruis.
CC-foto: Zoolcar9
